1. Ҳангоми истифодаи аввал гармкунӣ бояд тадриҷан бошад.
Ҳангоми истифода бурдани гармидиҳии зеризаминӣ истеъмолкунандагон бояд ба тадриҷан гарм кардани фарш ва фаршҳо диққат диҳанд. Ҳангоми насб, ҳарорати рӯи замин бояд дар ҳудуди 18 дараҷа нигоҳ дошта шавад. Пеш аз насб кардан, ҳар рӯз тадриҷан ҳарорати фарши сементро 5 дараҷа зиёд кунед, то он даме, ки он тақрибан ба 18 дараҷа мерасад. Ин ҳароратро дар се рӯзи аввал пас аз насб нигоҳ доред. Пас аз се рӯз, шумо метавонед ҳароратро дар ҳолати зарурӣ зиёд кунед, аммо танҳо дар як рӯз то 5 дараҷа.
Ҳангоми бори аввал истифода бурдани гармидиҳии зеризаминӣ ба гармкунии суст диққат диҳед. Дар се рӯзи аввали гармкунӣ ҳароратро тадриҷан баланд кунед: дар рӯзи аввал 18 дараҷа, дар рӯзи дуюм 25 дараҷа, дар рӯзи сеюм 30 дараҷа ва танҳо дар рӯзи чорум онро ба ҳарорати муқаррарӣ, яъне ҳарорати об 45 дараҷа ва ҳарорати рӯи рӯи замин 28 дараҷа -30 дараҷа баланд кунед. Ба зудӣ гарм накунед, зеро ин метавонад боиси кафида ва каҷ шудани фарш аз васеъшавӣ гардад.
Хангоми аз нав ба кор андохтани системаи гармидихии зеризаминй пас аз муддати дуру дароз бефаъолият будан, тартиби гармидихиро мисли пештара катъиян риоя кунед.
2. Ҳарорати рӯи замин набояд аз ҳад зиёд баланд бошад;
Бояд қайд кард, ки ҳангоми истифодаи гармидиҳии зеризаминӣ ҳарорати рӯи замин набояд аз 28 дараҷа ва ҳарорати қубурҳои об набояд аз 45 дараҷа зиёд бошад. Зиёд шудани ин ҳарорат ба мӯҳлати истифода ва мӯҳлати хизмати фарш таъсир мерасонад. Барои аксари оилаҳо ҳарорати хонагӣ тақрибан 22 дараҷа дар фасли зимистон хеле бароҳат аст ва болоравии ҳарорати муқаррарӣ ба истифодаи гармидиҳии зеризаминӣ таъсир намерасонад.
3. Хангоми аз кор мондани системаи гармидихии зери фарш раванди хунуккуниро тадричан таъмин намоед;
Бо иваз шудани фаслхо ва гарм шудани хаво, вакте ки системаи гармидихии зеризаминй лозим нест, онро тадричан хомуш кардан лозим аст. Фарш низ бояд тадриҷан сард шавад, на якбора. Пастшавии босуръати ҳарорат инчунин ба мӯҳлати фарш таъсир мерасонад.
4. Агар ҳуҷра хеле хушк бошад, намнок карданро баррасӣ кунед;
Дар фасли зимистон иқлим хушк буда, бо истифода аз гармидиҳии зеризаминӣ фарш доимо ба ҳарорати баланд дучор мешавад ва ба кафидан моил мегардад. Дар ин ҳолат, соҳибони хона бояд ҳуҷраро намнок кунанд, то ки фарш аз кафидан ва пажмурда нашавад.
Ҳангоми таъмир, аз парма кардани сӯрохиҳо ё мехкӯб кардани фарш худдорӣ намоед, то ки қубурҳои гармидиҳии зери фарш осеб надиҳад, ки ин метавонад боиси ихроҷ дар система ва вайрон шудани фарш гардад. Илова бар ин, азбаски сатҳи фарш сатҳи гармидиҳанда- аст, аз гузоштани ашёи ороишӣ ё мебели бепоя дар он худдорӣ намоед ва платформаҳои баланд насозед, зеро ин метавонад ба ҷараёни ҳаво халал расонад ва самаранокии гармиро коҳиш диҳад.
Азбаски ҳарорати сатҳи фарш нисбатан баланд аст, беҳтар аст, ки дар фасли зимистон ҳангоми истифодаи системаи гармидиҳии зеризаминӣ зарфҳои шишагӣ ё сафолии пур аз об мустақиман ба фарш нагузоред. Гармкунии нобаробар ва васеъшавӣ ва кашиши гармӣ метавонад боиси кафидани ин контейнерҳо гардад ва боиси обхезӣ гардад.
Гармидиҳии зеризаминӣ як унсури ороишии муд дар ороиши хона шудааст, аммо ҳангоми интихоб ва насб диққати ҷиддӣ ба ҷузъиёт муҳим аст, бахусус дар нигоҳдории он, зеро гармидиҳии зеризаминӣ таваҷҷӯҳи бештарро ба ҷузъиёт талаб мекунад.
